അവകാശപ്പെടാന് ഒന്നുമില്ലാതെ
ആരാലും സ്നേഹിക്കപ്പെടാതെ
കണ്ണീരു പോലും കൂട്ടിനില്ലാതെ
അന്ന് കൂടെപ്പിറന്ന നിഴലു പോലും
പുച്ഛചിക്കും, എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കും
കണ്ണാടി പോലും എന് പ്രതിബിംബത്തെ
പ്രതിഫലിപ്പിക്കാന് കഴിയാതെ തരിച്ചുനില്ക്കും
അപ്പോഴും അവസാന പ്രാണനേയും
ചേര്ത്തുപിടിച്ചു ഞാന് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും
എന്നോ ഒരിക്കല് എനിക്കു വേണ്ടി
പേയ്യുന്ന മഴയെക്കാത്ത്...
ആ മഴയത്തും കെടാതെ എന്നെ
ഹവിസ്സായി സ്വീകരിക്കുവാന്
ഉതകുന്ന അഗ്നിയെക്കാത്ത്...
ആ അഗ്നിയിലും ദഹിക്കാതെ
സ്വയം തപിപ്പെടുത്തിയെത്തുന്ന
ഒരു പ്രാണനെ കാത്ത്..........
No comments:
Post a Comment